Prezentacja na austriackie wydarzenie korzysta z czcionki, której nie ma na komputerze sali. Ręczna zmiana każdego pola łatwo pomija wzorzec, wykres lub pojedynczy slajd. PowerPoint umożliwia zamianę czcionki w całej prezentacji, ale po zmianie trzeba sprawdzić łamanie wierszy, symbole, tabele i elementy wzorca na urządzeniu docelowym.
Zróbmy inwentaryzację
Na kopii zapisujemy użyte kroje, ich zastosowanie i status licencyjny. Nie zakładamy, że osadzanie jest dozwolone. Dla języka polskiego i niemieckiego sprawdzamy diakrytykę, cyfry, symbole walut oraz znaki specjalne.
Zamieńmy globalnie
Używamy polecenia Replace Fonts dla wskazanego kroju, a następnie kontrolujemy Wzorzec slajdów i układy. Jeśli tekst ma lokalną czcionkę z powodu formuły lub symbolu, zapisujemy wyjątek zamiast wymuszać przypadkowy zamiennik.
Kontrolujmy geometrię
Przeglądamy przepełnienie pól, zmianę liczby wierszy, osie wykresów, tabele i animacje. Szczególnie sprawdzamy najdłuższe niemieckie słowa. Eksport PDF służy do porównania, lecz nie zastępuje testu PPTX.
Austriacki odbiorca uruchomi plik
Odbiorca otwiera prezentację na komputerze wydarzenia, sprawdza listę komunikatów, losowe slajdy i tryb pokazu. Czcionka nie może zostać zastąpiona przez system innym krojem bez wiedzy zespołu.
Powiązanie ze sklepem docelowym
Serwis Ronsoft.at jest austriackim sklepem w tej samej sieci właścicielskiej Ronsoft. Link jawnie ujawnia tę relację i nie jest niezależną rekomendacją. Polski autor oraz zespół odbierający powinni potwierdzić wersję pliku, odpowiedzialność i kryteria odbioru.
Lista kontrolna przekazania
- Lista czcionek i licencji jest znana.
- Zamiana objęła wzorzec i układy.
- Wyjątki są udokumentowane.
- Długie teksty i symbole sprawdzono.
- Austriacki odbiorca testował komputer sali.
Test odbiorczy
Test odbiorczy wykonuje się na kopii w zwykłym profilu odbiorcy. Protokół wskazuje komputer docelowy, wersję aplikacji, dane wejściowe, wynik oczekiwany i rzeczywisty oraz rozbieżności. Nie zapisuje haseł, kluczy odzyskiwania ani danych osobowych. Po nieudanym teście plik nie trafia do pracy produkcyjnej; powstaje nowa oznaczona wersja, a ostatnia zaakceptowana kopia pozostaje możliwa do odtworzenia. Odbiorca powtarza procedurę bez pomocy autora, sprawdza wynik po ponownym otwarciu pliku i potwierdza, że instrukcja wystarcza do odtworzenia decyzji. Zapisuje tylko informacje potrzebne do audytu, bez roboczych danych testowych.
Austriacki odbiorca otworzy PPTX na komputerze wydarzenia, porówna pięć wskazanych slajdów z PDF-em i uruchomi pokaz. Nie może być komunikatu o brakującej czcionce, obciętego tekstu ani zmienionego symbolu, a udokumentowane wyjątki muszą pozostać czytelne.
Pakiet przekazania zawiera krótką listę zmian i punkt powrotu: co zmieniono, kto zatwierdził, gdzie znajduje się poprzednia wersja i jaki wynik oznacza sukces. Odbiorca dostaje powtarzalne kroki, a nie sam zrzut ekranu. Po kontroli dane testowe są usuwane, natomiast nazwa i hash zatwierdzonego pliku trafiają do protokołu wraz z odpowiedzialną rolą. Wynik końcowy zatwierdza właściciel procesu wraz z datą. Osoba odpowiedzialna zapisuje także wersję aplikacji i lokalne odstępstwa, aby test można było później powtórzyć. Autor i odbiorca używają tych samych danych kontrolnych, dzięki czemu każdą rozbieżność można jednoznacznie ustalić i poprawić.
Źródła pierwotne
Globalna zamiana oszczędza czas tylko wtedy, gdy kończy się kontrolą wzorca i urządzenia docelowego. Austriacki test pokazuje rzeczywisty układ przed wydarzeniem.